Κρασί

Θα πιώ στα περασμένα χρόνια. Σε μια γιορτή που η φαντασία καταπνίγει το μυαλό μας κάνοντας να χτυπάμε δυνατά το κεφάλι μας στον τοίχο. Μέσα στο νερό οι πάγοι επιπλέουν αρμονικά και κατευθύνονται στην άβυσσο της καρδιάς μας. Έχω ένα ξένο αδερφό και μια ιστορία ανύπαρκτη στον χρόνο. Το σπίτι άδειο. Δεν μπορώ να μοιραστώ αυτά που δεν έχω. Η πόρτα κλειδωμένη, εγώ σιωπηλός στο δωμάτιο. Μια φωνή απο το πουθένα να φωνάζει αυτό που έχω μέσα μου, Γιατί..;  Τα χρόνια περνάνε μα κανείς δεν δίνει σημασία σε αυτά που περάσαμε. Πως φτάσαμε ως εδώ;
«Οι μαγικοί αυλοί ανάψανε και ο διάδρομος πήρε το χρώμα που του αρμόζει»
«Όλα θα μπούν στην θέση τους τώρα...»