Φθινόπωρο, οι πρώτες σταγόνες βροχής πέφτουν από τον ουρανό. Τα σύννεφα
έχουν καταπνίξει το τοπίο. Ένας δυνατός αέρας παρασέρνει τα φύλλα των
δέντρων και τα χτυπάει με δύναμη πάνω στο παράθυρό μου. Και μένω εδώ
καθισμένος στο πλατύσκαλο της εξώπορτας μου περνώντας από μπροστά μου
όλα αυτά που είχα πεί και είχα κάνει σαν κομμένες σκηνές. Και με χτυπάει
η βροχή και με χτυπάνε και αυτές οι σκηνές. Γιατί αυτό το βράδυ
φρόντισα να θυμηθώ μόνο τις άσχημες στιγμές μου. Και τελικά είναι πολλές
που ένα δάκρυ μου γίνετυαι ένα με μια σταγόνα βροχής και χάνεται και
αυτό όπως όλα τα άλλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου