Ότι μου΄χει απομείνει

Κι όμως αν κάτι μου έχει μείνει, είναι αυτά που θυμάμαι.
Καλές στιγμές, καλές παρέες, γιορτές και γλέντια. Αυτά θελω να θυμάμαι,
αλλά δεν γίνεται. Συνέχεια μπαίνουν στο μυαλό μου αυτές οι ανατριχιστηκές
στιγμές για να γεμίζουν την ζωή μου συνέχεια με απωρίες. Τι κάνω; Ποιός είμει;
Που πάω; Οι δρόμοι δεν με οδηγούν πουθενά. Συνέχεια βρίσκομαι σε αδιέξοδο.
Είμαι ένα ζωντανό απόσπασμα του αγνώστου που κρατιέται καλά κρυμένο μέσα του.
Νιώθω την ζωη να κατάκυλάει όλο και πιο γρήγορα, μέχρι να βρεί σε κα΄τι να πέσει
πάνω και εκεί να σταματήσει. Αλλά πιο πολύ φοβάμαι το σταμάτημα μην με διαλύσει
και με κάνει συντρίμια.