Ένα μέρος μαγικό

- Που πάμε;

- Τι σε νοιάζει;

- Με νοιάζει για να ξέρω τι θα έχω να αντιμετωπίσω.

- Μην φοβάσαι πάμε σε ένα μέρος χωρίς πολιτισμό να σε κουράζει.

- Δηλαδή με πάς σε ένα μέρος που δεν υπάρχει ίχνος ζωής;

- Όχι, απλά είναι ένα μέρος σχεδιασμένο έτσι ωστε να ξεφεύγουν οι άνθρωποι.

- Να ξεφεύγουν;...

- Ναι, να ξεφεύγουν, από την καθημερινότητά τους,
τα προβλήματα και ότι τους προβληματίζει.
Ένα μέρος γαλήνιο και σιωπηλό.

- Και τι έχω να κάνω εγώ εκεί;
Νομίζεις οτί θα ξεφύγω από τα δικά μου;

- Ναι, το πιστεύω.
Κάθε φορά που πηγαίνω εκεί όλα μέσα μου αλλάζουν.

- Τι εννοείς; αλλάζουν...

- Αλλάζουν...
Κάθομαι, ανάβω ένα τσιγάρο και νιώθω ελεύθερος.

- Ελεύθερος;

- Δεν έχω σκοτούρες για δουλειά, σπίτι, φίλους.
Δεν χρειάζεται να σκέφτομαι τι θα κάνω την άλλη
μέρα μόλις ξυπνήσω.
Ούτε τι θα πώ στους άλλους για να φανώ καλώς.

- Καλά τι σοϊ μέρος είναι αυτό;
Που το βρήκες;

- Είναι ένα μέρος μαγικό.
Δεν ξέρω πως αλλά κάθε φορά που πάω αδειάζω τελείως
από σκέψεις. Λές και κάποιο μαγνητικό πεδίο διώχνει τα κακά από
πάνω μου και κρατάει τα καλά. Ακούς τα τύμπανα να παίζουν
με ρυθμούς τόσο μαγικούς. Ήχους που δεν έχεις ξανακούσει.
Με όλοι την φύση να τραγουδάει μαζί νομίζωντας
ότι κάποιο συγκρότημα είναι εκεί κοντά και παίζει αυτοί την μουσική.

- Ωραία τα λές. Αλλά ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω τι μέρος είναι αυτο.

- Κανείς δεν ξέρει.

- Τι εννοείς; Αφού έχεις ξαναπάει.
Πως γίνεται να μην ξέρεις;

- Δεν είναι και δυσκολο.
Σου είπα ότι εκεί ξεφεύγεις απο σκοτούρες και ανόητες ερωτήσεις.
Αν καθόμουνα να ασχοληθώ για το τι μέρος είναι αυτό τότε θα χάλαγα
τον λόγο που υπάρχει αυτό το μέρος.

- Δηλαδή δεν έχεις απορία για το πως γίνεται αυτό το μέρος να σου αλλάζει
τελείως τα συναισθήματα;

- Η αλήθεια είναι ότι την πρώτη φορα΄που πήγα, μόλις έφυγα μου
δημιουργήθηκαν κάποιες απορίες. Τι ήταν αυτά που ένιωσα...

- ...Και τί έγινε; Έμαθες;

- Ναι, έμαθα...
Κατάλαβα όταν ξαναπήγα ότι δεν με νοιάζει να μάθω γιατί
απλά ένιωθα ωραία και δεν ήθελα νατο χαλάσω.

- Καλά αφού είναι τόσο ωραία γιατι φευγεις από εκεί;

- Και τι να κάνω να μείνω;

- Ναι, να μείνεις. Λίγο πολύ όλοι μας θέλουμε να ξεφύγουμε από μερικές
καταστάσεις. Είναι φορές που θέλουμε να ανοίξει η γή να μας καταπιεί.
Οπώτε αυτό το μέρος πρέπει να είναι ότι πρέπει για αυτό.

- Καταλαβαίνω τι εννοείς. Αλλά αυτό δεν γίνεται.

- Γιατί;

- Δεν μπορείς να κάθεσαι συνέχεια σε αυτό το μέρος.

- Χα,χα. Γιατί κλείνει;

- Όχι βέβαια, απλά όταν κάθεσαι πολύ ώρα σε ένα μέρος
σου δημιουργούνται απωρίες. Τις οποίες δεν μπορείς να τις λύσεις
αμέσως, οπότε οι αρχίζεις να ιδρώνεις και να χάνεις την μαγεία
του μέρους.

- Κατάλαβα, κάθεσαι μέχρι λίγο πριν σου δημιουργηθούν οι πρώτες απωρίες.
Και μετά την κοπανάς.

- Ακριβώς.

- Είναι και κάτι ακόμα που δεν έχω καταλάβει.
Γιατί τόσο καιρό δεν έπαιρνες και κάποιον άλλον μαζί;
Έτσι για παρέα.

- Δεν έχω νοιώσει ποτέ την ανάγκη να μηλήσω σε κάποιον για αυτό το μέρος,
ούτε μου χρειάστηκε ποτέ συντροφία.

- Σε έπιασα.

- Τι εννοείς;

- Τόση ώρα μου μιλάς για αυτό το μέρος και το περιγράφεις τόσο ωραίο.
Και τώρα που σε ρώτησα για αυτό φαινόσουν σαν να πίστευες κάτι άλλο.

- Τι κάτι άλλο;

- Έχω μια υποψία ότι το μέρος άρχισε να κουράζει όταν πάς μόνος σου.
Εμείς οι άνθρωποι ψοφάμε να μεταδώσουμε το ότι καλο μας συμβεί.
Όπως και εσύ, πάω στοίχημα ότι τις ταιλευτέες φορές που πηγαίνεις
σκέφταισε ότι δεν έχεις κανέναν να μοιραστείς αυτό που νοιώθεις
για αυτό το μέρος, με αποτέλεσμα να σου δημιουργούνται όλα αυτά
που αποφεύγεις σε αυτό το μέρος.

- Ίσως να έχεις κάποιο δίκιο σε αυτό που λές.

- Και βέβαια έχω...

- Πως είσαι τόσο σίγουρος σε αυτό;

- Είμαι γιατί δεν θα με καλούσες να πάμε σε ένα τέτοιο μέρος αν δεν
ένοιωθες ότι χρειάζεσαι με κάποιον να μηλήσεις.
Μια ερώτηση έχω ακόμα.

- Τι; πες μου.

- Να, εκεί, θα έχει τίποτα να πιούμε; αν είναι να πάρουμε.

- Και βέβαια έχει!
Έλα πάμε.

- Άντε πάμε.