Μικρόκοσμος

Ζούμε στο μικρόκοσμό μας απαλλαγμένοι από κάθε είδους πόλεμο, αναγκασμένοι να…
…τηρούμε τα πρέπει και τα θέλω κάποιον άλλων.
Εγκλωβισμένοι σε μια ρουτίνα που δεν την καθορίσαμε εμείς.
Να μας επιβάλουν πράγματα με αιτιολογία «έτσι είναι εδώ».
Να φταις χωρίς να έχεις κάνει εσύ το λάθος.
Να ζεις σε ένα περιβάλλον μονόχρωμο και βρώμικο.
Να μην φαίνεται πουθενά η αξία σου.
Να μην χρησιμοποιείς πουθενά το όνομα σου.
Να μην ξέρεις εσύ τι πραγματικά είσαι.
Γιατί σε αυτόν το μικρόκοσμο η κοινωνία μοιάζει σαν μια μεγάλη σκακιέρα, και όλοι εμείς είμαστε τα πιόνια που μας οδηγούνε όπου ακριβώς θέλουνε και δεν τους νοιάζει αν ένα από τα πιόνια βγει εκτός παιχνιδιού.
Απλά συνεχίζουν να κάνουν την δουλεία τους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.
Όπως οι μηχανές…
…Εργάτες που να δουλεύουν όλοι μέρα χωρίς σταματημό, χωρίς χρόνο για μας, για την οικογένεια μας, για τους φίλους μας.
Ώσπου στο τέλος συνηδειτοποιούμε ότι τριγυρνάμε μέρες ατελείωτες χωρίς καμιά ουσία.
Και αντί να γινόμαστε καλύτεροι, χειροτερεύουμε ή μένουμε στάσιμοι.
Λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να ανταπεξέλθουν, αλλά και αυτοί κάποια στιγμή λυγίζουν…